چرا علیرغم تخریب، توقیف نمی شوند؟  چاپ

تاریخ : یکشنبه 17 اردیبهشت 1396 در ساعت 07:38 ق.ظ

Image result for ‫روزنامه آفتاب‬‎

با مطبوعاتی، روبرو هستیم که عادت دروغ گویی، در برابر احمدی نژاد و عدم ارائه جوابیه وی؛ به دیگران، تعمیم داده شده و توقیف نمی شوند.

رسوایی زلزله تخیلی در سینمای شبه روشنفکرزده رو به پایان ایران  چاپ

تاریخ : شنبه 8 خرداد 1395 در ساعت 05:50 ق.ظ
 
 هنر، در کنار دین و علم، به اخلاقیات و رفتارهای هر جامعه، شکل می دهد. سینما، نقش بنیادی در این روند، در جهان معاصر دارد. گذر از چندین فیلم سینمایی موفق در پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، سینمای ایران را با عنوان فیلمفارسی می شناسیم که نشان از بی محتوایی فراکیر هنر سینما در ایران گذشته دارد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، سینمای ایران به وادی سرگشتگی ادواری، گام نهاد و همچنان، از بلاتکلیفی، رنج می برد. کسب چند جایزه جهانی، استثنای کاملی در روند جاری ست.
 در سال گذشته، چها رفیلم محمد (ص)، نهنگ عنبر، ایران برگر و در مدت معلوم، با میانگین بیش از دو ماه نمایش عمومی (به استثنای فیلم محمد (ص)، با بیش از صد روز نمایش عمومی)، به ترتیب، در حدود 14.5، 7، 4.5 و 4 میلیاردتومان، فروش کردند (نرخ متوسط 7.5 میلیاردتومان، برای چهار فیلم پرطرفدارتر در سال).در دوماه نخست سالجاری، چهار فیلم پنجاه کیلو آلبالو، ابد و یک روز، رسوایی دو و اژدها وارد می شود، با میانگین بیش از یک ماه و نیم نمایش عمومی، به ترتیب، در حدود 1، 1، 0.5 و 0.3 میلیارد تومان، فروش کردند (نرخ متوسط 0.7 میلیارد تومان، برای چهار فیلم پرطرفدارتر در دو ماه). آمارها، نشان از افول  45 درصدی سینمای ایران دارد. درخالی که فیلم پرهزینه و پر مساله محمد (ص)، علیرغم همه تبلیغات و تلاش های دولتی، نتوانست در سطح بین المللی، جایزه ای کسب کند.
 تاکید بر روابط جنسی فرازناشویی، به تقلید از سریال های تلویزیونی درجه دو ترکیه هم،  نتوانسته که سینمای رو به انحطاط کنونی را نجات دهد. اما، هفته های اخیر، دو فیلم پرتناقض درباره زلزله در سینمای ایران، به نمایش عمومی درآمد. شاید، بتوان گفت که هدف یکی، اثبات تلویحی دروغگویی دو یا سه روشنفکر اصلاح طلب، در برابر دوربین بود که ماجرایی خیالی و غیرعلمی را روایت می کردند و دیگری که می کوشد تا شعارهای تکراری یکی از فعالین سیاسی منتسب به گروه های فشار را در غالب، اندرزهای اخلاقی، بیان کند. دو تلاش ضعیف؛ یکی، در هدف و محتوا و دیگری، در هنر و اجرا.
 به راستی، سینمای ایران، درگیر شرایط تزلزل شده است. فقدان پشتوانه فکری، برای هنر سینما و اعتیاد شدید سینماگران ایرانی به شبه روشنفکری سیاست زده که در هر دو فیلم سیاسی اژدها وارد می شود و رسوایی دو، به صورت تعفن آمیز، ذوق مخاطب را آزار می دهد؛ از پوکی و پوچی پیشروی سینمای ایرانی، یاد می کند که با تنفس مصنوعی دولتی و تبلیغات غیرقانونی ماهواره ای، رو به ورشکستگی اقتصادی (بدون احتساب حمایت دولتی)، گذاشته است. سینمایی که بجز، روابط فرازناشویی و روایت های دروغ غیرعلمی درباره زلزله، حرفی برای گفتن ندارد. اژدهای سینمای شبه روشنفکر زده وابسته به دولت، مارمولک هم نیست. سینمایی که تجربه، نشان داده است که دیگر، هیچ حرف هنری، برای گفتن ندارد. زنگ خطری که سالها پیش، برای صدا و سیمای دولتی ایران، به صدا درآمد و به آن، بی توجهی شد؛ اکنون، در سینمای شبه روشنفکرزده ایران، برای نمایش آثار جایگزین خارجی، به صدا درآمده است. این پایان غم انگیز سینمای ایران است.

سعدی، استاد سخن  چاپ

تاریخ : پنج‌شنبه 1 اردیبهشت 1390 در ساعت 09:30 ب.ظ

 نزول آخرین کتاب الهی، بر رسول الله (ص) و بسط و توسعه شریعت نبوی که به طور مع تنابهی با علم و معرفت آموزی، از قرائت قرآن تا محاسبات نجومی ایّام و اوقات شرعیّه، گره خورده بود، باعث پیدایش و رشد دامنه وسیعی از دانشها شد که از خواندن و کتابت تا اخترفیزیک، گسترده شده بود.

 پیش از عهد سلجوقیان، مدارس مختلفی وجود داشته است. در بیشتر شهرها، از جمله ری، کاشان، بیهق و آوه، مذاهب اسلامی گوناگون، مدارس ویژه ای برای خویش دایر کرده بودند.اما، دوره سلجوقی، به دلیل نظامیه‏های مشهور آن دوره، ممتاز گشت. مدارس عالیه شهری که در این دوره، به همت خواجه نظام الملک طوسی (وزیر برجسته آلپ ارسلان) تأسیس شدند، به همین خاطر، به این مدارس، نام نظامیه داده شد. در این مدارس عالی، برای آموزش علوم و فنون روز، از برترین چهره های علمی آن زمانه، همچون، امام محمد غزالی، یاری گرفته شد.

ادامه ...

افتادن روسری نصاری  چاپ

تاریخ : دوشنبه 1 فروردین 1390 در ساعت 02:12 ق.ظ

 آخرین دقایق سال 1389 خورشیدی است . گویا ، بسیاری امور ، بر آنچه می نویسم ، اولویت دارد . اما ، نه ! این امر مهمی است . مهم است که بگویم ، برداشتن روسری توسط خبرنگار نامسلمان ، امر مهمی نیست . کشور ما ، در دهه 1390 خورشیدی ، با بزرگترین بحران تاریخ مواجه خواهد شد . آیا آماده آن هستیم ؟ آیا آمادگی برای آن ، از برداشته شدن روسری یک نصاری ، دارای اهمیت بیشتری است ؟

 سال نو مبارک

 توضیح : آنا پاستور گارسیا ، خبرنگار اسپانیایی ، متولد نهم سپتامبر 1977 میلادی و متاهل ، در هفته ای که گذشت ، طی مصاحیه با محمود احمدی نژاد ، روسری خود را بر شانه هایش نشان داد . حال آنکه باید ، روسری زنان معتقد بر اسلام در تهران ، بر سر آنها به نمایش گذاشته شود . بدین ترتیب ، موجی از تنگ نظری های سیاسی ، علیه این حالت او ، مطرح شد .

جوایز بی ارزش  چاپ

تاریخ : یکشنبه 1 اسفند 1389 در ساعت 01:40 ب.ظ

 به خاطر دارم که سالها پیش ، زمانی که  فیلم سینمائی مومیائی سه اکران می شد ، در تبلیغات آن ، جمله ای مطرح می شد با این مضمون که فیلمی با هیچ جایزه از جشنواره فیلم فجر ! درحالی که جریانات حاکم بر سینمای دولتی ما ، هرچه جایزه قابل اعطاء بود را به فیلمی از کارگردانی سیاسی و سر سپرده ، اعطاء کرد . تا کنون ، این داستان سرسپرده ها ، سبب جدایی هرچه بیشتر مردم از حاکمان شده است و سرانجام ، روزی می رسد که سبب سقوط حکومت فعلی ایران خواهد شد .

 جشنواره فیلم فجر سالجاری با تمام گاف های پر رنگ آن ، تکرار داستان همیشگی کشور ما است . جایزه بهترین فیلم ، به بدترین فیلم داده شد . بگذریم از زمینه چینی های بوق های مطبوعاتی که در قلب واقعیت ، از زمان رضاخان تا کنون ، مجرب و توانا شده اند .

ادامه ...

پوزخندی دیگر در باغ فیلم فجر  چاپ

تاریخ : چهارشنبه 20 بهمن 1389 در ساعت 11:39 ب.ظ

هر دم از این باغ ، بری می رسد

تازه تر از تازه تری می رسد


شب بیا باغ


در باغ شهادت را نبندید

به ما بیچارگان ، ز آن سو نخندید


جایزه شمقدری به برگزیده بخش بین الملل فیلم فجر
جواد شمقدری و کاترینا پائولو
افتضاح عکس دسته جمعی محمد حسینی ، جواد شمقدری و مسعود کیمیایی ، کم نبود ؟

صلاحیت مکتبی  چاپ

تاریخ : دوشنبه 18 بهمن 1389 در ساعت 05:14 ق.ظ

 یک خبر جالب : من رد صلاحیت شدم . روز گذشته ، بطور رسمی به بنده ابلاغ شد که فاقد صلاحیت مکتبی هستم ! همچنان ، در شوک چنین موضوعی ، سرگردان هستم . در آینده نزدیک و پس از بررسی و تحلیل جامعتری از این موضوع ، به تداوم وبلاگ نویسی خواهم پرداخت . برای کسب اطلاعات بیشتر ، به صفحه مربوط به حقیر در سایت اینترنتی فیس بوک ، سری بزنید .

 پی نوشت ۱ : از روزنامه کیهان ، در باب یادداشت انتقادی اخیرش ، درباره همسر یکی از ترانه خوان های بدنام پیش از انقلاب اسلامی ، تشکر می شود . به راستی ، این روزها ، بدترین دهه فجری بود که تصور آن می شد . ابتدا ، استیضاح وزیر راه و ترابری ، در آغاز دهه فجر و سپس تصاویر گوزن سینمای ایران ( مسعود کیمیایی مشهور به نصرت فرزانه ) در کنار مسئولین فرهنگی و سینمایی کشور . خدا کناد که هرچه زودتر ، دهه فجر سالجاری ، تمام شود .

ادامه ...

بی دقتی مفرط  چاپ

تاریخ : چهارشنبه 22 اردیبهشت 1389 در ساعت 01:58 ق.ظ

 

 زندگی روزمره شهرنشینان کشور ما با مسائلی از قبیل سانسور ، فیلترینگ ، پارازیت ، گشت ارشاد و ... همراه شده است . نگاهی به سیاستهای فرهنگی کشور ، علاوه بر تاخیر در تصمیم گیری از بی دقتی مفرط و مرضی حکایت دارد . اکنون ، آنچه که در چنین شرایطی ، بیش از هر چیز دیگری ، لازم بنظر می رسد ، تحولی شگرف در تمام شئونات فرهنگی جامعه است . آنچه که سالها پیش به صراحت از آن با عنوان انقلاب فرهنگی دوم ( در تمام زمینه ها ) یاد کردم و چه نیکو در اذهان خواص نشست . 

 اکنون ، آنچه بیش از هرچیز فاصله عملکرد مدیران فرهنگی نظام جمهوری اسلامی را با انقلاب فرهنگی دوم ، جدی تر می سازد ، بی دقتی مفرط جاری است که آسیبهای فراوانی را موجد می شود . به امید آن روز که مدیرانی بهتر با دقت بیشتر بتوانند که مجری انقلاب فرهنگی دوم باشند .

آرامگاه فردوسی  چاپ

تاریخ : دوشنبه 20 اردیبهشت 1389 در ساعت 12:20 ق.ظ

 حکیم ابولقاسم حسن بن علی طوسی مشهور به فردوسی ، در سال 329 هجری در " طوس" به دیده به جهان گشود . پدر وی از دهقانان طوس بود و از نظر مادی ، دارای ثروت و موقعیت در خور توجهی بود . گفته می شود که در جوانی ، با درآمدی که از املاک پدرش داشته است ، به کسی محتاج نبوده است ؛ اما ، اندک اندک ، آن اموال را از دست داده و به تهیدستی گرفتار شده است.
 فردوسی از همان ابتدای کسب علم و دانش ، به خواندن تاریخ و اطلاعات مربوط به گذشته پارس عشق می ورزید . همین علاقه بود که او را به فکر به نظم در آوردن شاهنامه انداخت .

ادامه ...
( تعداد کل: 18 )
   1       2    >>