ایربگ: پدیده انتخابات تصادفی  چاپ

تاریخ : یکشنبه 27 فروردین 1396 در ساعت 05:00 ق.ظ

 ثبت نام کنندگان انتخابات ریاست جمهوری پیشرو، در چهار خط کلی، قابل دسته بندی هستند:

خط تدوام دولت فعلی: کسانی چون مصطفی هاشمی طباء، هاشم بطحایی گلپایگانی، حسن فریدون روحانی، محمد هاشمی بهرمانی و اسحاق جهانگیری که اغلب، اعضای احزاب میانه روی کارگزاران سازندگی ایران و اعتدال و توسعه هستند.

خط بازگشت به دولت قبلی: کسانی چون محمود احمدی نژاد، صادق خلیلیان و محمدمهدی زاهدی که خط اصیل انقلاب اسلامی ست.

خط موسوم به جمنا: کسانی چون ابراهیم رئیسی السادات، حمیدرضا حاجی بابایی و محمدباقر قالی باف که مبدع تکنیک حضور چندنفره در درون دروازه مناظره هستند. پدیده شومی که سایر رقباء را به چنین رسم زشتی، کشاند.

خط چهارم که اغلب، اعضای حزب جمهوری اسلامی بودند که در گذشته، به وزارت رسیدند. کسانی چون مصطفی میرسلیم و محمد غرضی.


کاندیدای جدی خط اول، حسن روحانی ست و خط دوم، محمود احمدی نژاد. در خط سوم، ابراهیم رئیسی  و خط چهارم، مصطفی میرسلیم و محمد غرضی، مدعیان اصلی هستند. اینکه شورای نگهبان، صلاحیت اسحاق جهانگیری و محمدباقر قالی باف را تائید کند تا نقش ایربگ حسن روحانی و ابراهیم رئیسی را فقط، تا مرحله مناظره ها، بازی کنند؛ امری خطیر است که می تواند تا در ریزش یا رویش احتمالی میزان مشارکت مردم، در انتخابات پیشرو، اثری مثبت یا منفی داشته باشد. آنچه مسلم است، اینکه تعداد تائید صلاحیت شدگان این امر، افراد انگشت شماری خواهد بود.

آرای خاکستری فراموش شده  چاپ

تاریخ : چهارشنبه 16 فروردین 1396 در ساعت 05:29 ب.ظ

واقعیت انتخابات پیشرو، فراموشی آرای خاکستری مردم است. در حالیکه حسن روحانی، چهار سال پیش، در جذب آرای خاکستری، نیمه ناتوان ظاهر شد؛ کارنامه بد عملکرد او، سقف آرای او را در حد مصطفی معین، تنزل خواهد داد. ولی، فرد دیگری نمی تواند که از فرصت عدم جذابیت حسن روحانی، برای آرای خاکستری مردم، سود ببرد. اصلاح طلبان که به حسن روحانی، بسنده کرده اند و اصولگرایان، با دو جین نامزد که هیچ کدام را توانایی جذب آرای خاکستری مردم نیست، به صحنه آمده اند. احتمال ریزش آرای خاکستری مردم و کاهش شدید مشارکت، به دلایل دیگری (ناامیدی اقتصادی ناشی از عملکرد بد دولت فعلی)، دور از انتظار نیست.هرچند که انتخابات پیشرو، برای دو جریان سیاسی موجود، گرمابخش است؛ در میان بخش های دیگر جامعه، سرد و بی اثر، جلوه می نماید. اگر روزهای سرد بهار جاری، رقیب توانمندی که بتواند، برای بخش خاموش جامعه، جذابیتی بیش از حسن روحانی داشته باشد، مطرح نگردد؛ پیش بینی آینده، دشوار خواهد شد.